Ultradźwięki (sonoterapia)

9-ultradzwieki-radom

Jest to zabieg polegający na oddziaływaniu falami mechanicznymi (drganiami powyżej 20 000 Hz) na odsłoniętą skórę chorej okolicy. Ultradźwięki wytwarzane są przez specjalną głowicę i przekazywane tkankom. Miejscowe działanie biologiczne ultradźwięków opiera się na trzech punktach: działanie mechaniczne (forma mikro masażu tkanek miękkich); działanie cieplne  (wytworzenie ciepła endogennego); działanie fizykochemiczne (przemiany i rozpad białek, rozpad wody). Natomiast ogólne działanie ultradźwięków  polega na : działaniu przeciwbólowym, zmniejszeniu napięć mięśni, powstawanie związków aktywnych biologicznie, wpływ na enzymy ustrojowe, rozszerzenie naczyń krwionośnych, hamowanie układu współczulnego, hamowanie procesów zapalnych, przyśpieszenie wchłaniania tkankowego.

Ultradźwięki (sonoterapia) poprzez oddziaływanie na tkanki mechaniczną falą ultradźwiękową wywołują efekt termiczny. Dzieje się tak dlatego, że fala ta przekazuje swoją energię tkancę, po czym wywołuje już nie termiczne efekty w postaci kawitacji, mechanizmów naprężeniowych i przepływów mikro strumieniowych.

Wskazania do stosowania ultradźwięków

Ultradźwięki znajdują zastosowanie w leczeniu wielu schorzeń. Najbardziej korzystne wyniki lecznicze przy zastosowaniu ultradźwięków uzyskuje się w takich schorzeniach, jak:

  • bóle pleców i krzyża,
  • rwa kulszowa,
  • zespoły bólowe w chorobie zwyrodnieniowej stawów odcinka szyjnego kręgosłupa,
  • choroba zwyrodnieniowa stawu biodrowego (koksartroza) i kolanowego (gonartroza),
  • zwyrodnienia stawów rąk i stóp,
  • zespół bolesnego barku,
  • dolegliwości bólowe stawu łokciowego,
  • ostrogi piętowe,
  • nerwobóle (np. nerwoból nerwu trójdzielnego),
  • bóle fantomowe po amputacjach kończyn,
  • blizny,
  • owrzodzenia goleni,
  • przykurcz Dupuytrena.

Przeciwwskazania do stosowania leczniczego ultradźwięków dotyczą:

  • chorób nowotworowych i stanach po operacyjnym usunięciu zmian rozrostowych,
  • ciąży,
  • skaz krwotocznych,
  • niewydolności ze strony układu sercowo-naczyniowego (niewydolność krążenia, zaburzenia rytmu serca),
  • wszczepionego rozrusznika serca,
  • zaburzeń krążenia obwodowego,
  • zaburzeń krzepnięcia krwi,
  • zakrzepowo-zarostowych zapaleń żył,
  • żylaków,
  • toczących się ostrych stanów zapalnych i wysokich gorączek,
  • zmian skórnych, szczególnie w procesie toczących się chorób zakaźnych,
  • niecałkowitego zrostu kostnego (ryzyko uszkodzenia powstałego zrostu),
  • okolic nasad kości długich u dzieci (uszkodzenie chrząstki wzrostowej),
  • obecności w tkankach wszczepionych elementów metalowych,
  •  ciężkiego stanu ogólnego i wyniszczenia organizmu, szczególnie po poważnych procesach chorobowych czy ciężkich zabiegach,
  •  stanów po terapii rentgenowskiej,
  •  nerwicy wegetatywnej i nerwobóli niewiadomego pochodzenia.

Fonoforeza - polega na wprowadzeniu przez skórę do tkanek określonego leku za pomocą ultradźwięków. Działanie ultradźwięków i leku.

Wskazania: stany po przebytych urazach (zwichnięcia, skręcenia stawów), zespoły bólowe w chorobach reumatycznych, zespoły bólowe pochodzenia neurologicznego (np. bóle korzeniowe, dyskopatie).

Elektrofonoforeza  to innowacyjna metoda wprowadzania leków przez skórę przy jednoczesnym użyciu fali ultradźwiękowej i prądu elektrycznego.. Metoda integruje zalety stosowanej od dawna jonoforezy i fonoforezy z jednoczesnym sprowadzeniem do minimum ich działań ubocznych. Umożliwia ona w stosunku do tradycyjnych rozwiązań uzyskanie dużo większego zakresu penetracji leku (5-6 cm) przy znacznie zmniejszonym natężeniu prądu w obwodzie jonoforezy oraz zmniejszenia natężenia fali ultradźwiękowej. Zastosowanie w elektrofonoforezie parametrów typowych dla jono i fonoforezy powoduje dalsze zwiększenie głębokości penetracji leku do 10-12 cm.